ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΙΩΣ

Φράχτες οδύνης
θολά τα δάκρυα
κρέμασα την ζωή μου
στο φιλί σου

αλύτρωτες ώρες
τυραγνισμένες
πάνω στην κόψη της απουσίας

ήταν και κείνη η ξεχασμένη φουρκέτα
στον καθρέφτη του μπάνιου

είπες να περιμένω
μέχρι την Άνοιξη
καλά είπα
έτσι κι αλιώς
ζω τους χειμώνες μου..