ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΝΑΠΝΟΗΣ

Ήρθες..
σε απόσταση αναπνοής,
στις ξεχασμένες μου ταξίδεψες
θάλασσες
σ'αγαπω ψυθίρισες
τον λυγμό πήρες
χαμένων χρόνων
το δάκρυ του άδειου χθές,

άκουσα μοναχά
τον ήχο της φωνής σου
καμπανολάλημα ελπίδας
σε άδεια αγκαλιά
είπες πως μ'αγαπάς!!
το είπες;
παράκρουση..
παρανόηση..
γιατί εγώ είχα ετοιμάσει
την παστάδα του έρωτα
γιατί έκοψα τόσα πολλά λουλούδια
να γεμίσω μια παλάμη χαδιού,

ήρθες..
σαν να άκουσα την ανάσα σου
να μου λέει πως πονάς για μένα
ήσουν τόσο κοντά μου;
τότε γιατί δεν ξέρω εγώ
την γεύση του φιλιού σου,

άκουσα τα χείλη σου
να μου μιλούν
για ποθέματα
για ηδονές
από απόσταση αναπνοής
άβυσσος
που είσαιιιιιιιι..