Η ΒΑΛΙΤΣΑ

Ρολόγια σταματημένα
ερειπωμένοι σταθμοί
αναχωρήσεις ψεύτικες
πορεία απόρευτη
θολά τα μάτια
άδειασες από ζωή
μαζεύεις τα ρούχα
η βαλίτσα
θα φύγω λες

-νερόοο..
φωνάζει η ερημιά σου

πάλι αναβολή
σφουγγίζεις το δάκρυ
το νερό λες

του φευγιού σου
ξεκουμπώνεις το φόρεμα
γυμνή
γυμνή από ζωή
στον αχάρητο αφήνεσαι
οργασμό σου.. 

"ΣΕ ΔΙΨΩ"

Παράξενα φώτα
που έχει απόψε ο ουρανός
νυστέρια οι αχτίδες τους
χαράζουν την ψυχή μου
άλλοτε πάλι
χιονονιφάδες στα μάτια σου φαντάζουν
παράξενα φώτα
που έχει απόψε ο ουρανός
διαμαντένιο περιδέραιο
γύρω από τον λαιμό σου
όλη ένας ουρανός εσύ

λίγη ζωή
στάξε από το στήθος σου
αγαπημένη μου
στα ξεραμένα μου χείλη
"σε διψώ"

ΠΕς ΤΟΥ

Ξύπνα τον έρωτα
νυχτιάτικα...

πες του
πως οι φεγγαροσαλεμένοι
ζουν μονάχοι
πες του
πως το πεσμένο στα πόδια σου βρακάκι σου
μυρίζει πόθο
πες του
πως σε θάλασσες ακολασίας
τα αρώματα σκορπάει του ανθού σου
πες του
πες του
πως στης νύχτας το φιλί
άντροπα προβάλλει η αυγή
πες του
πως στους βωμούς του
η ψευδαίσθηση νικιέται
πες του
πως στον τόπο του
δεν υπάρχουν ηττημένοι
πες του τότε
πως σίγουρη είσαι
πως εγώ σε αγαπάω.

ΙΛΛΙΓΓΟΣ...ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ...

Γεμάτος γρατζουνιές
από τα νύχια της απουσίας σου
μπήκε ο άνεμος
στην άδεια μου κάμαρη
κυκλώνας..
οι ερωτικές αναθυμιάσεις της μνήμης
στροβιλίστηκαν στου έρωτα
τους ερειπωμένους παραδείσους
η Σαλώμη γυμνή
σε έναν χορό υστερίας
πέταξε το τελευταίο της πέπλο
να σκεπάσει το φεγγάρι...

ΚΑΙ ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ...

Πρόσκληση σε ταξίδι
αισθησιακές απολαύσεις
εσύ και εγώ
ανήμερα της μεγάλης επιθυμίας
σε αμαρτωλούς παραδείσους
στο κτισμένο από ηδονές σώμα σου
σε κρατήρες ηφαιστείων
λάβα καυτή το μουνόζουμό σου
ουρανός και έγκατα
και ένα φεγγάρι να στολίζει τα μαλιά σου..

ΠΑΡΑΔΟΣΟΥ

Xρόνια απελπισίας..
με ξεγελάει η λησμονιά
τα μάτια σου
τα χείλη σου
οι ερωτικοί σπασμοί σου
η πετσέτα ριγμένη στα πόδια σου
γυμνή
απαυγή συνουσίας

οι χυμοί σου
όαση λύτρωσης
στα ξεραμένα μου χείλη
παραδόσου..

ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΟ ΚΑΤΙ

Ο ζεστός αέρας
που μοσχοβολάει θάλασσα
είσαι εσύ
και το ερωτευμένο της φεγγάρι
είσαι εσύ
και η μέλισσα στην τριανταφυλλιά μου
είσαι εσύ
και το κόκκινο άνθος της μπουκαμβίλιας μου
και κείνο
το πυρωμένο δειλινό της ψυχής μου
είσαι εσύ
και κείνος ο ναός
που μπαίνω να προσευχηθώ
είσαι εσύ
και κείνο το καντηλέρι του ουρανού
και το κομμένο ρόδο στο μαξιλάρι μου
είσαι εσύ
και κείνη η μικρή γουλιά
στα διψασμένα μου χείλη
και η αναζήτηση
και η πεθυμιά
και η λαχτάρα
και το φιλί του αύριο στα χείλη μου
είσαι εσύ
και ο ποθεμένος μου έρωτας
είσαι εσύ

αυτό το κάτι της νύχτας
σε πανσέληνο μαγεμένη
είσαι εσύ..

ΧΩΡΙΑ ΣΟΥ ΠΕΝΘΩ

Τα χέρια
τα χέρια μου
κενά
ορφανά πάντα από εσένα
μοναξιά,

ένα δάκρυ έσταξε
στην χούφτα μου
ένα ξεχασμένο
πότισε φιλί σου
θα ανθίσει θα δεις
στρέψε μόνο το πρόσωπο
να ξαναδώ τα μάτια σου
αγαπημένη μου

αδόξαστη
αυτή η περιφορά ζωής
πενθώ χώρια σου..

ΔΙΨΑΣΑ ΤΟ ΦΙΛΙ

Ευάλωτη..
όπως η πρωτάνοιξη
στου χειμώνα το ξάφνιασμα
με τα χρώματα του πρωϊνού
στο πρόσωπο
με κείνο το κοντό σομόν μετάξι
στο σώμα σου
ένα σχεδόν με των μηρών σου
το αλάβαστρο
με τις ρώγες ορθές
του πόθου ομολογία

πρόβαλες!
πίσω σου τσαλακωμένα σεντόνια
του κορμιού σου το άρωμα
η χάρις της ζωής
το παιχνίδι
κορώνα ή γράμματα
ας χάσω
αρκεί η στιγμή

δίπλα σου
ο αχνιστός καφές
μάρτυρας της μέρας
ευάλωτη και παντοδύναμη
στα γόνατά μου κάθισες,
συνέπαρμα
το χειλιών σου το κόκκινο..

δίψασα το φιλί
το φιλί σου..

(οπτασία)..

Η ΒΟΛΤΑ

Δεν χάραξε
ακόμη η μέρα
στο μισοσκόταδο
πλάνες του νου..

ανησυχίες
στενέματα
ανταρσίες
θέλω
θέλω χρόνου ενεστώτα

γερνάω

θέλω
γερμένη στο στήθος μου
την πληγιασμένη ψυχή
που της αθέτησαν τα τάματα
παρηγοριά
καταφύγιο
ληστεία;
δεν ξέρω!
θέλω εκείνη
που σπάταλα θα μου δοθεί
σε ένα ξωκλήσι αμαρτίας
έτσι
μοναχά για της αμαρτίας τ'άδικο
θέλω στο πλάι μου
την γυναίκα-γυναίκα
μούσα των ονείρων μου
ευχαριστήριο ζωής
θέλω
το εύπλαστο κορμί της νιας
δίχως να μπορώ να μεταμελειθώ
ξεγέλασμα του χρόνου

μια βόλτα θέλω ανατροπής

γερνάω..

υ.γ.
(για τα κοινά πολεμάω κάθε μέρα)

ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ

Στην στράτα της θύμησης
 καημοί ξαναμένοι
το κερί στο αδειανό δωμάτιο
αλλόκοτες φτιάχνει σκιές
εσένα
εμένα
το κρεβάτι
άδειες αγκαλιές
δρόμους αδιέξοδους
βάζα με θλιμμένα λουλούδια
άσμιγα φιλιά
στους τοίχους
δάκρυα που στάζουν
από την οροφή,

έρημος..
τα γιατί χτυπούν το τζάμι
ζητούν εξηγήσεις
δεν υπάρχουν
μια σταγόνα αίμα
έσταξε από τα χείλη
με γκρέμισε..

ΠΥΡΕΤΟΣ

Της ηδονής
μαύρο βέλος
ώμοι γυμνοί
γκρεμοί,
φλόγα στο σκοτάδι
τα κόκκινά σου χείλη
ακόλαστη η νύχτα
σβήνει το φως
παραίσθηση γυμνή
ΕΣΥ
η αφή το κρύσταλλο θρυματίζει
της απουσίας
φανερώνεσαι..

πυρετός.

ΑΠΟΨΕ Η ΝΥΧΤΑ

Εσένα ιχνηλατώ
ας λείπεις
η θύμηση αλιεύει στιγμές
στερεύει την στέρνα
της απουσίας
τα οδοφράγματα γκρεμίζει
μιας αναίτιας υποχώρησης
απόψε η νύχτα
ονειρεύεται έρωτα
μην με αποπαίρνεις
αγαπημένη μου
μέσα στο σύμπαντο
ανταμώνω τα μάτια σου
πόσο όμορφη ήσουν
στην αγκαλιά του δειλινού
αγαπημένη μου
στάσου..
απόψε η νύχτα
ονειρεύεται έρωτα
αγαπηθήκαμε πολύ
θ'αγαπηθούμε άλλο τόσο
θα δεις..
στάσου..
έρχομαι..