ΚΡΥΜΜΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ

Κάτω από το βαρύ στρώμα του χρόνου
μέσα σε κρεβατοκάμαρες κλειστές
κρυμμένα μυστικά..

χρόνια ψηλαφείς εκεί μια ξένη ζωή
με το βλέμμα καρφωμένο στο ταβάνι
με σβησμένο το φως
καρφώνεις πάνω του με πρόκες αποτυχίας
όλα εκείνα που ήθελες να ζήσεις
ραγίζεις
φωνάζουν οι αλήθειες σου
σιωπή εσύ
μια ρωγμή στο είναι σου αναζητάς
λίγο φως
τα ακριβά σου να ντυθείς
τα ξεροκλάδια σου να κάψεις

διάλεξε τώρα
την στάχτη ή το μπαρούτι..

ΜΕΙΝΕ

.η νύχτα
πυκνώνει γύρω μου
η απουσία
η απουσία σου

ο αγέρας
την μυρουδιά μου φέρνει
της αλμύρας σου
σε ποθώ
σε αναπνέω
άλλη από σε
δεν έχω ανάσα

γυμνή
ερωτική
έρχεσαι μπρος μου
χαϊδεύω το πρόσωπο
το κορμί σου
τις πληγές της ψυχής σου
σε αληθινή ζωή
σε ανταμώνω
μείνε...

ΟΔΥΝΗ

.δες..
είναι το φεγγάρι
που δύει,
αποχαιρετισμός
τα παραθύρια σκοτεινά
τα μπαλκόνια γιομάτα μελαγχολία
οι στέγες στάζουν απουσία
έρημος

στους φράχτες
σχισμένα κουρέλια ζωής
απέναντι
μια θάλασσα που κατάπιε
τα μάτια σου
οδύνη..

ΜΗΝ ΝΤΡΑΠΕΙΣ

Σε ποταμούς λήθης
σκόρπισε τις στάχτες της ζωής σου
με τις παλάμες σου
σφούγγισε από τα μάγουλα
τα δικασμένα σου δάκρυα
μην ντραπείς
κάθε καταδίκη
κρύβει μια αθώωση
ας σε πούνε τρελό
εσύ
επέμενε να δείχνεις τον ουρανό
κοιτάτε πες
γεμάτος είναι κοχύλια...

ΑΝΤΙΟ

https://www.youtube.com/watch?v=029UhMCougc

ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Τύψεις
για μόνο μια αμαρτία έχω
αυτήν που δε κοιμηθήκαμε μαζί
στο ίδιο το κρεβάτι
αυτήν που δεν ξεδίψασα την αγάπη μου
στα χείλη σου
αυτήν που δεν ορμήσαμε μαζί
σε ξαναμμένα πάθη
αυτήν που Αφροδίτη ΕΣΥ
με γιασεμιά να σε μυρώνω
λίγο πριν το λυκόφως μου

ομολογώ πως σε αγαπάω ακόμη..

ΕΚΕΙ

Εκεί..
στις σκιάσεις από το ανασηκωμένο σου φόρεμα
χάνομαι
εκεί..
στις καμπύλες του πόθου σου
το όνειρό μου παγιδεύεις
εκεί..
στου κορμιού σου το μισόκρυφο
η γεύση του εφήμερου
γίνεται πάντα
εκεί..
στην πεσμένη
από τους ώμους τιράντα
γκρεμίζεται η ισορροπία του κόσμου
εκεί..
χλωμιάζει ο ουρανός
στο φιλί της ηδονής σου
εκεί..
στην θέα του ασύγκριτου
διψάω για ζωή

εκεί εσύ..

ΣΩΣΕ ΜΕ

Δεν ξέρω που
ούτε πως..
τα τρένα σκουριάσανε στις ράγες
μικρές απόπειρες ζωής
ξεψύχισαν στην πρώτη τους βλάστηση
αλίχνιστη η απουσία
δάκρυα αξημέρωτης ανατολής τα μάτια σου
δέθηκαν τα βήματα
σε αλυσίδες πόνου
που είσαι
αεράκι με τυλίγει απελπισίας

σώσε με..

ΚΟΙΤΑ ΜΕ

Κάθε μέρα την ίδια ώρα..
οπτασία
ανθίζουν οι τριανταφυλλιές
τα νυχτολούλουδα
σκορπούν αρώματα νωρίς
εκεί όπου πατάς
χνάρια αφήνεις έρωτα

κάθε μέρα την ίδια ώρα..
περνάς
γεννάς όνειρα
γκρέμισα την κουίντα μου
να με δεις
με τον εαυτό μου χορεύω
λόγο έχω ύπαρξης
το λυκόφως του έρωτά μου
σου χρωστάω

κοίτα με..

ΜΑΚΡΙΝΗ ΣΥΝΟΥΣΙΑ

Tα νυχτερινά
διάφανα πέπλα σου
ερωτισμού χείμαρρος
σ'ακολουθώ

σημάδια
αν δεις στο σώμα σου
να ξέρεις πως είναι από τα φιλιά μου
σε γεύομαι

ιερών αμαρτημάτων
μακρινή συνουσία

κείνη η ζακέτα στους ώμους σου
καθισμένη με τα γόνατα στο στήθος
στο πυρωμένο ηλιοβασίλεμα αντίκρυ
η αγάπη μου είναι

σε ζεσταίνω με ζωή
αφουγκράσου με...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΑΣΗ

.νύχτα..
της πανσέληνου φως
κοιμάσαι γυμνή
πάνω σου θωπείες του έρωτα
λαγνεία
οργασμός
παραίσθηση
στα μοισάνοιχτά σου χείλη
μεθυσμένοι πόθοι
η ζωή βυζαίνει στο στήθος σου
σε φίλησα
στις ρώγες
στον λαιμό
στων χειλιών σου τις άκρες
στην ηδονή της ηδονής σου,

τελευταία στάση
δεν καρτερά ο χρόνος
μια νύχτα έρωτα
με σένα
σκοτεινιάζει
τα φώτα του τρένου σε λίγο θα σβήσουν
είναι και που εσύ είσαι ντυμένη
με κείνο το βραχιόλι της νιότης
στον καρπό σου...

Η ΒΑΛΙΤΣΑ

Ρολόγια σταματημένα
ερειπωμένοι σταθμοί
αναχωρήσεις ψεύτικες
πορεία απόρευτη
θολά τα μάτια
άδειασες από ζωή
μαζεύεις τα ρούχα
η βαλίτσα
θα φύγω λες

-νερόοο..
φωνάζει η ερημιά σου

πάλι αναβολή
σφουγγίζεις το δάκρυ
το νερό λες

του φευγιού σου
ξεκουμπώνεις το φόρεμα
γυμνή
γυμνή από ζωή
στον αχάρητο αφήνεσαι
οργασμό σου.. 

"ΣΕ ΔΙΨΩ"

Παράξενα φώτα
που έχει απόψε ο ουρανός
νυστέρια οι αχτίδες τους
χαράζουν την ψυχή μου
άλλοτε πάλι
χιονονιφάδες στα μάτια σου φαντάζουν
παράξενα φώτα
που έχει απόψε ο ουρανός
διαμαντένιο περιδέραιο
γύρω από τον λαιμό σου
όλη ένας ουρανός εσύ

λίγη ζωή
στάξε από το στήθος σου
αγαπημένη μου
στα ξεραμένα μου χείλη
"σε διψώ"