Ούτε μπορώ
στα πόδια σου να κλάψω
τόσο μακριά
εσύ για μένα
υπήρχες
υπήρχα
στόμωσε την ζωή μου
η απουσία σου
δεν μπορώ
μια συλλαβή να γράψω
ένα και,μια πρόθεση
ένα άθρο
τ΄ανείπωτα
καρφώνω σε λευκές κόλλες
γίναν ουρλιαχτά οδύνης
τα άζηστα
σε πεζοδρόμια σκοτεινά
γυρεύω την μορφή σου
μια κοπέλα
από ένα μισοφωτεισμένο παράθυρο
μου πέταξε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο
ελπίδα αιμοραγούσα..
