ΑΝΤΙΟ

https://www.youtube.com/watch?v=029UhMCougc

ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Τύψεις
για μόνο μια αμαρτία έχω
αυτήν που δε κοιμηθήκαμε μαζί
στο ίδιο το κρεβάτι
αυτήν που δεν ξεδίψασα την αγάπη μου
στα χείλη σου
αυτήν που δεν ορμήσαμε μαζί
σε ξαναμμένα πάθη
αυτήν που Αφροδίτη ΕΣΥ
με γιασεμιά να σε μυρώνω
λίγο πριν το λυκόφως μου

ομολογώ πως σε αγαπάω ακόμη..

ΕΚΕΙ

Εκεί..
στις σκιάσεις από το ανασηκωμένο σου φόρεμα
χάνομαι
εκεί..
στις καμπύλες του πόθου σου
το όνειρό μου παγιδεύεις
εκεί..
στου κορμιού σου το μισόκρυφο
η γεύση του εφήμερου
γίνεται πάντα
εκεί..
στην πεσμένη
από τους ώμους τιράντα
γκρεμίζεται η ισορροπία του κόσμου
εκεί..
χλωμιάζει ο ουρανός
στο φιλί της ηδονής σου
εκεί..
στην θέα του ασύγκριτου
διψάω για ζωή

εκεί εσύ..

ΣΩΣΕ ΜΕ

Δεν ξέρω που
ούτε πως..
τα τρένα σκουριάσανε στις ράγες
μικρές απόπειρες ζωής
ξεψύχισαν στην πρώτη τους βλάστηση
αλίχνιστη η απουσία
δάκρυα αξημέρωτης ανατολής τα μάτια σου
δέθηκαν τα βήματα
σε αλυσίδες πόνου
που είσαι
αεράκι με τυλίγει απελπισίας

σώσε με..

ΚΟΙΤΑ ΜΕ

Κάθε μέρα την ίδια ώρα..
οπτασία
ανθίζουν οι τριανταφυλλιές
τα νυχτολούλουδα
σκορπούν αρώματα νωρίς
εκεί όπου πατάς
χνάρια αφήνεις έρωτα

κάθε μέρα την ίδια ώρα..
περνάς
γεννάς όνειρα
γκρέμισα την κουίντα μου
να με δεις
με τον εαυτό μου χορεύω
λόγο έχω ύπαρξης
το λυκόφως του έρωτά μου
σου χρωστάω

κοίτα με..

ΜΑΚΡΙΝΗ ΣΥΝΟΥΣΙΑ

Tα νυχτερινά
διάφανα πέπλα σου
ερωτισμού χείμαρρος
σ'ακολουθώ

σημάδια
αν δεις στο σώμα σου
να ξέρεις πως είναι από τα φιλιά μου
σε γεύομαι

ιερών αμαρτημάτων
μακρινή συνουσία

κείνη η ζακέτα στους ώμους σου
καθισμένη με τα γόνατα στο στήθος
στο πυρωμένο ηλιοβασίλεμα αντίκρυ
η αγάπη μου είναι

σε ζεσταίνω με ζωή
αφουγκράσου με...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΑΣΗ

.νύχτα..
της πανσέληνου φως
κοιμάσαι γυμνή
πάνω σου θωπείες του έρωτα
λαγνεία
οργασμός
παραίσθηση
στα μοισάνοιχτά σου χείλη
μεθυσμένοι πόθοι
η ζωή βυζαίνει στο στήθος σου
σε φίλησα
στις ρώγες
στον λαιμό
στων χειλιών σου τις άκρες
στην ηδονή της ηδονής σου,

τελευταία στάση
δεν καρτερά ο χρόνος
μια νύχτα έρωτα
με σένα
σκοτεινιάζει
τα φώτα του τρένου σε λίγο θα σβήσουν
είναι και που εσύ είσαι ντυμένη
με κείνο το βραχιόλι της νιότης
στον καρπό σου...

Η ΒΑΛΙΤΣΑ

Ρολόγια σταματημένα
ερειπωμένοι σταθμοί
αναχωρήσεις ψεύτικες
πορεία απόρευτη
θολά τα μάτια
άδειασες από ζωή
μαζεύεις τα ρούχα
η βαλίτσα
θα φύγω λες

-νερόοο..
φωνάζει η ερημιά σου

πάλι αναβολή
σφουγγίζεις το δάκρυ
το νερό λες

του φευγιού σου
ξεκουμπώνεις το φόρεμα
γυμνή
γυμνή από ζωή
στον αχάρητο αφήνεσαι
οργασμό σου.. 

"ΣΕ ΔΙΨΩ"

Παράξενα φώτα
που έχει απόψε ο ουρανός
νυστέρια οι αχτίδες τους
χαράζουν την ψυχή μου
άλλοτε πάλι
χιονονιφάδες στα μάτια σου φαντάζουν
παράξενα φώτα
που έχει απόψε ο ουρανός
διαμαντένιο περιδέραιο
γύρω από τον λαιμό σου
όλη ένας ουρανός εσύ

λίγη ζωή
στάξε από το στήθος σου
αγαπημένη μου
στα ξεραμένα μου χείλη
"σε διψώ"

ΠΕς ΤΟΥ

Ξύπνα τον έρωτα
νυχτιάτικα...

πες του
πως οι φεγγαροσαλεμένοι
ζουν μονάχοι
πες του
πως το πεσμένο στα πόδια σου βρακάκι σου
μυρίζει πόθο
πες του
πως σε θάλασσες ακολασίας
τα αρώματα σκορπάει του ανθού σου
πες του
πες του
πως στης νύχτας το φιλί
άντροπα προβάλλει η αυγή
πες του
πως στους βωμούς του
η ψευδαίσθηση νικιέται
πες του
πως στον τόπο του
δεν υπάρχουν ηττημένοι
πες του τότε
πως σίγουρη είσαι
πως εγώ σε αγαπάω.

ΙΛΛΙΓΓΟΣ...ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ...

Γεμάτος γρατζουνιές
από τα νύχια της απουσίας σου
μπήκε ο άνεμος
στην άδεια μου κάμαρη
κυκλώνας..
οι ερωτικές αναθυμιάσεις της μνήμης
στροβιλίστηκαν στου έρωτα
τους ερειπωμένους παραδείσους
η Σαλώμη γυμνή
σε έναν χορό υστερίας
πέταξε το τελευταίο της πέπλο
να σκεπάσει το φεγγάρι...

ΚΑΙ ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ...

Πρόσκληση σε ταξίδι
αισθησιακές απολαύσεις
εσύ και εγώ
ανήμερα της μεγάλης επιθυμίας
σε αμαρτωλούς παραδείσους
στο κτισμένο από ηδονές σώμα σου
σε κρατήρες ηφαιστείων
λάβα καυτή το μουνόζουμό σου
ουρανός και έγκατα
και ένα φεγγάρι να στολίζει τα μαλιά σου..

ΠΑΡΑΔΟΣΟΥ

Xρόνια απελπισίας..
με ξεγελάει η λησμονιά
τα μάτια σου
τα χείλη σου
οι ερωτικοί σπασμοί σου
η πετσέτα ριγμένη στα πόδια σου
γυμνή
απαυγή συνουσίας

οι χυμοί σου
όαση λύτρωσης
στα ξεραμένα μου χείλη
παραδόσου..