.αξεθώριαστη αφίσα
η μορφή σου μέσα μου
έχει πάντα
της ψυχής μου
τα χρώματα
το κόκκινο κυρίως
του πάθους
και εκείνο της αγάπης
το λευκό
χωρίς καταδίκη καμία
αγάπησα την ΦΥΛΑΚΗ σου
κλείνω μόνος μου
ρωγμές δραπέτευσης
~κοίτα μου έλεγες
στις ψηλές κορυφές
το ρίσκο
ή θα πεθάνεις ή θα ζήσεις
έζησα
σε ευχαριστώ..
~Κάποτε
σου είπα
θα ασπρίσουν τα μαλλιά μου
εκείνο
το κόκκινο φύλλο στα χείλη σου
δεν θα μπορώ να σου το κλέψω
με ένα μου φιλί
θα μείνει εκεί
σαν ξελογιασμένη άνοιξη
στο καταχείμωνο
εκείνη
η μυρωδιά του κορμιού σου
στην αγκαλιά μου
ξεθυμασμένη θα είναι μέθη
θέλω
το παραπάνω της ευτυχίας για σε
σου είχα πει
~μην...
μη λες τίποτα μ απάντησες
είμαστε μαζί
ζούμε το ταξίδι μας
ξεγέλασμα του χρόνου
είναι το κάθε αύριο..
του τέλους
σκόρπισες την στάχτη
έγινες ήλιος μου
εκεί από μακριά που είσαι
μια σου ηλιαχτίδα στείλε μου
μίλα μου..
